Μία γεύση από την ημερίδα "Οι κρίσεις, η φύση και οι τοπικές κοινωνίες"



Τι σχέση μπορεί να έχει ένα ορεινό χωριό που λέγεται Ανάβρα και βρίσκεται στη Μαγνησία με τον Μαραθώνα; Όχι ιδιαίτερη.
Η παρουσίαση όμως της Ανάβρας στα πλαίσια της ημερίδας που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 27/3/2011 στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Εθνικού Πάρκου Σχινιά Μαραθώνα και που ασχολήθηκε με τις κρίσεις και αναζήτησε θετικά παραδείγματα και λύσεις, μέσω των εμπνευστών της Δημήτρη Τσουκαλά και Μάχη Καραλή, που μας διηγήθηκαν την ιστορία του τόπου και την δική τους, στρατηγικά τοποθετημένη σε συνδυασμό με τις προβολές στη συνέχεια άλλων παραδειγμάτων, αλλά και την συμμετοχή των βιοκαλλιεργητών του Μαραθώνα το απόγευμα είχε για μας και το κοινό που συμμετείχε μεγάλη σημασία.
Το ακροατήριο των Δημήτρη Τσουκαλά και Μάχης Καραλή εμπνεύστηκε και χειροκρότησε με ενθουσιασμό τους καλεσμένους της ημερίδας που μας παρουσίασαν το φαινόμενο του χωριού με μηδέν ανεργία, ευαισθησία στο περιβάλλον και υψηλό εισόδημα που λέγεται Ανάβρα.

Που μας οδηγούν οι διαπιστώσεις από την παρουσίασή τους; Στο ότι στην Ελλάδα της κρίσης, της παθογένειας και του χρέους υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις! Άλλωστε, εκτός από την Ανάβρα αντίστοιχα θετική και μαχητική ήταν η παρουσία που είχε η SARCHA, η φίλη ομάδα που αναζητά λύσεις για το περίπλοκο ζήτημα του κέντρου της Αθήνας.

Η απογευματινή συνάντηση των βιοκαλλιεργητών και συζήτηση με το κοινό ήταν προπαρασκευαστική για την Οικογιορτή που ετοιμάζεται για πρώτη φορά στο Μαραθώνα!

ΣΚΟΠΟΙ

«Υπάρχει μία αληθινή ανάγκη για εκπαίδευση που φέρνει κοντά το μυαλό, τη καρδιά και τα χέρια».


Jonathan Dawson


Επιβεβαιώνοντας τη παραπάνω επισήμανση, το ΔΕΝΤΡΟ επιδιώκει μέσα από τα προγράμματα που θα ξεκινήσει να ενεργοποιήσει ταυτόχρονα το μυαλό, την καρδιά και τα χέρια…

Το ΔΕΝΤΡΟ έχει σαν αντικείμενο τόσο το ανθρωπογενές (κτισμένο ή διαμορφωμένο από τον άνθρωπο) περιβάλλον όσο και το φυσικό όπως και την δραστηριοποίηση σε θέματα περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής.

Ανάμεσα στους στόχους του είναι:


να εξερευνήσει και να προωθήσει εναλλακτικούς τρόπους συμπεριφορών και διαβίωσης, που αντιμετωπίζουν αφ’ ενός τα προβλήματα μίας κρίσης τόσο επίκαιρης όπως η οικονομική και πολιτικο-κοινωνική, όσο και μακρόπνοης όπως η ενεργειακή κρίση και η κλιματική αλλαγή.


να ενθαρρύνει την επαφή με τη φύση, την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά ζητήματα, τη γνωριμία με οικολογικές πρακτικές και συνήθειες ζωής επιχειρώντας μία συμφιλίωση με το εδώ και το τώρα.

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟΠΟΙ"

Η φύση ιδιωτικοποιείται, ο χώρος κατατέμνεται και μετατρέπεται σε προϊόν εμπορεύσιμο, ένα commodity που μοιράζεται νόμιμα ή παράνομα ανάμεσα σε ιδιώτες. Ότι περισσεύει είναι «δημόσιο». Το δημόσιο, απαξιωμένο και ισοδύναμο με το υπόλοιπο, το υπόλειμμα, το απόρριμμα, το έρμαιο, το θύμα. Το βλέπουμε να συμβαίνει στις πόλεις αλλά και στην ύπαιθρο, σχεδόν παντού όπου φτάνει ο άνθρωπος.

Στην Αθήνα, οι ελάχιστοι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι τελούν υπό εγκατάλειψη ή υπό απειλή «ανάπτυξης» που ισοδυναμεί με τον τελικό εξανδραποδισμό του όποιου φυσικού, με την τελειωτική καθυπόταξη του ελεύθερου.

Στο τοπίο, η ανθρώπινη παρουσία ακόμη και όπου δεν είναι μόνιμη με κάποια κατασκευή γίνεται εν τούτοις έκδηλη με την παρουσία των ανθρώπινων απορριμμάτων. Τα πιο απρόσιτα μέρη μόνο δεν αποτελούν πεδίο οικιστικής εκμετάλλευσης αλλά το ίδιο εύκολα θα χρησιμοποιηθούν τουριστικά ή μεταλλευτικά. Όμως η ύπαρξη της φύσης δεν υπάρχει μόνο για την ανθρώπινη εκμετάλλευση.

Η έννοια της ελευθερίας σε σχέση με την έννοια του τόπου είναι ένα από τα αντικείμενα που θα διερευνήσουμε.

Οι ελεύθεροι νέοι τόποι είναι ενδεχομένως ομάδες πολιτών, συλλογικότητες, γειτονιές, κοινότητες, χωριά, πόλεις ή περιοχές που προστατεύονται από συνειδητοποιημένους πολίτες, ελεύθερους ανθρώπους με συνειδητές επιλογές σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.

Εν τούτοις η στάση που επιλέγουμε απέναντι σε όλα αυτά δεν είναι συγκρουσιακή και θεωρούμε ότι η όποια αλλαγή θα επέλθει ως συλλογικό αίτημα όταν αυτό αποτελέσει έκδηλη, επείγουσα και συνειδητοποιημένη ανθρώπινη ανάγκη.

"ΡΕΥΣΤΕΣ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ"

Οι συλλογικότητες και οι ανθρώπινες συν-υπάρξεις σε ένα τόπο μετατρέπονται από τυχαίες συναντήσεις σε κοινότητες όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να συνδέονται με τρόπους ανθρώπινους και αυθεντικούς μεταξύ τους. Οι κοινότητες των ανθρώπων μετατρέπονται σε οικοκοινότητες όταν οι σχέσεις που αναπτύσσουν μεταξύ τους, η σχέση τους με τον τόπο και το ενδιαφέρον τους για το φυσικό και τη φύση αποκτούν ουσιαστικό περιεχόμενο που αντανακλάται έμπρακτα στην καθημερινότητα. Πέρα από την παραδοσιακή έννοια των οικοκοινοτήτων πρέπει να ερευνήσουμε που και πως οι παραπάνω συνθήκες είναι δυνατόν να ισχύσουν.


Αυτές είναι για μας οι ρευστές οικοκοινότητες.


Μια ριζικά διαφορετική και καλύτερη εκδοχή κοινωνιών που οφείλουμε να φτιάξουμε για τους επόμενους από εμάς.

Transition Towns

Loading...

Urban Permaculture

Loading...

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ